Ikanakët

Ikanakët

Mario Desiati
Përktheu: Albana Nexhipi
Numri faqeve: 296
Çmimi: 1000 lekë

Një roman për përkatësinë dhe pranimin e vetes, për miqësitë këmbëngulëse, për një brez që ka parë larg për të gjetur veten.

Klaudia hyn në jetën e Françeskos një mëngjes me diell, në oborrin e shkollës: është një rrufe në qiell të hapur, lindja e një dëshire krejt të re, që është, mbi të gjitha, dëshirë për jetën. Do të rriten bashkë, duke u grindur si uji me zjarrin, të ndryshëm e të trazuar. Ajo e guximshme, me flokë të kuq dhe kravatë, gjithmonë në arrati; ai i tërhequr, por i përvëluar nga kureshtja erotike. Ajo e provokon: e di që nëna jote dhe babai im janë të dashuruar? Por në sytë e atij djali të përmbajtur dallon një shkëndijë, ku njeh veten. Që nga ai moment, nuk ndahen më.
Klaudia nuk e duron dot provincën; ikën sa herë që mundet, fillimisht në Londër, pastaj në Milano dhe në fund në Berlin, kryeqytetin europian të transgresionit; Françesko mbetet në vend dhe gërmon brenda vetes. Rriten bashkë, në një lojë simbiotike largimi dhe ndjekjeje, ku përfundojnë gjithmonë duke u rigjetur. Janë dy të shpërngulur, ikanakë, ose thjesht të rinj.
Mario Desiati përshkruan mijëra ndërlikimet e një brezi fluid, të shkulur nga rrënjët, ikanak: brezi i tij. Brezi i atyre që nuk kanë pasur frikë të kërkojnë larg shtëpisë vendin e tyre në botë, brezi i atyre që janë ndier vërtet qytetarë të Europës.
Me një stil poetik, herë-herë provokues, Desiati rrëfen mijëra format që mund të marrë dëshira kur lihet e lirë të shfaqet. Pa frikë që të prekë telat e romantizmit, pa drojë në hetimin e detajeve më të rëndomta të instinktit dhe trupit, ai e vë në pyetje seksin dhe e zbulon siç është: një nga shumë sjelljet që qeniet njerëzore kanë shpikur për t’u përpjekur të jenë të lumtura.

Category:

Rreth autorit

Mario Desiati

Mario Desiati

Mario Desiati lindi në Locorotondo, Puglia, në vitin 1977, dhe u rrit në Martina Franca. Pasi u diplomua në drejtësi, në Bari më 2000, filloi punë në një firmë ligjore dhe publikoi një seri esesh për çështje të së drejtës civile. Në vitin 2003, u shpërngul në Romë, ku punoi për revistën letrare "Nuovi Argomenti", e themeluar nga Alberto Moravia në vitin 1953. Në atë periudhë, Desiati ishte gjithashtu redaktor pranë Arnoldo Mondadori Editore. Romanin e tij të parë, "Neppure quando è notte", e botoi në vitin 2003, i pasuar nga një përmbledhje me poezi me titull "Le luci gialle della contraerea".

Sot, Desiati është autori i njëmbëdhjetë romaneve, përfshirë edhe "Ikanakët", i cili ka marrë çmimin më prestigjioz letrar në Itali, çmimin Strega, në vitin 2022. Romani "Il paese delle spose infelici" shërbeu si bazë për filmin me të njëjtin titull të Pippo Mezzapesas; romani "Ternitti" ishte finalist për çmimin Strega më 2011. Desiati është vlerësuar edhe me çmimet "Premio Mondello" dhe "Premio Vittorio Bodini". Librat e tij janë përkthyer në pesëmbëdhjetë gjuhë. Ai jeton në Puglia, Itali.

Rreth përkthyesit

Albana Nexhipi lindi më 1978. Në vitin 2001 përfundoi studimet e larta për Gjuhë shqipe dhe letërsi dhe më 2004 studimet Master për Letërsi, në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë, Universiteti i Tiranës. Gjatë vitit 2004 kreu specializimin pasuniversitar në lëmë të Letërsisë së krahasuar në Università per Stranieri, Peruxha, Itali. Në vitet 2004-2014 - gazetare, redaktore përgjegjëse, autore dokumentaresh dhe reportazhesh; nga viti 2009 - pedagoge e Komunikimit në Universitetin Europian të Tiranës. Njohëse shumë e mirë e italishtes, Albana Nexhipi është përkthyese e disa librave: "Nina dhe misteri i notës Oktavë", "Nina dhe Syri Sekret i Atlantidës", "Nina dhe Numri i Artë", "Nina dhe fuqia e Absinthiumit" nga Moony Witcher; "Mikesha gjeniale: fëmijëria, adoleshenca" nga Elena Ferrante; "Dje, sot, nesër" nga Sophia Loren; "Pas bukurisë: si mund ta përmirësojmë imazhin pa e tradhtuar veten" nga Willy Pasini dhe "Maria Teresa Baldini"; "Erosi dhe qytetërimi" nga Herbert Marcuse; "Homo videns: televizioni dhe postmendimi" nga Giovanni Sartori; "Seria Fairy Oak: Sekreti i Binjakeve, Magjia e Territ, Fuqia e Dritës" nga Elisabetta Gnone; "Olga prej letre", "Olga prej letre: Xhumi i zi" nga Elisabetta Gnone; "Dhoma e Fluturave" nga Lucinda Riley; "Ole" nga Guus Kuijer; "Bija italiane", "Bija kubane" nga Soraya Lane; "Ministria e Zgjidhjeve" nga Sanne Rooseboom; "Njeriu i rërës" nga Lars Kepler; "Vajzat e vilës së pëlhurave", "Trashëgimia e Vilës së Pëlhurave", "Kthim në Vilën e Pëlhurave" nga Anne Jacobs; "Si të bëhesh mbret" nga Jan Terlouw; "Elisabeta dhe të tjerat", nga Eva Grippa; "Uji i liqenit nuk është kurrë i ëmbël" nga Giulia Caminito; "Një histori shkodrane: flamujt e parë të anijeve tregtare shqiptare (1913-1914), Shpnesa e Shcypeniis (Shqiptarë të Trieshtit) dhe Jo vetëm 'Hymni i Flamurit': disa kuriozitete mbi himnet e tjera kombëtare shqiptare në ag’ të Pavarësisë" nga Paolo Muner.